Архив за день: 11.02.2021

Մաս և ամբողջ։ Թվի մաս գտնելը։

  1. Գտիր  120  թվի  4/6  մասը։ 120:6×4=80
  2. Գտիր  180  թվի  5/3  մասը։ 180:3×5=300
  3. Գտիր  240  թվի  6/40  մասը։ 240:40×6=36
  4. Գտիր  250  թվի  4/5  մասը։ 250:5×4=200
  5. Քանի՞  դեցիմետր  է  2/10 մետրը։ 10:10=1
  6. Քանի՞ մետր  է  3/4 կմ-ը։ 1000:4×3=750
  7. Քանի՞ սանտիմետր է  3/5 մետրը։ 100:5×3=60
  8. Քանի՞ րոպե  է  4/6 ժամը։ 60:6×4=40
  9. Քանի՞  ժամ  է  5/6 օրը։ 24:6×5=20
  10. Քանի՞ մետր  է  3/10  կիլոմետրը։ 1000:10×3=300
  11. Գտիր մետրի  3/5 մասը։ 100:5×3=60
  12. Արտահայտիր 2/3 ժամը  րոպեներով։ 60:3×2=40
  13. Գտիր թվի նշված մասը։
    450-ի   2/9-րդ մասը՝ 450:9×2=100
    280-ի  5/7-րդ մասը՝ 280:7×5=20
    300-ի  7/10-րդ մաս՝ 300:10×7=210
    480-ի  5/6-րդ մասը՝ 480:6×5=400

14.Արտահայտիր նշված միավորներով։

1/6 ժ=60:6×1=10 ր
1/4 կմ =1000:4×1=250 մ
1/6 օր =24:6×1=8 ժ
1/4 տարի =12:4×1=3 ամիս
1/25 ց = 100:25×1=4կգ
1/5  մ = 100:5×1=20սմ:

15.Արտահայտիր նշված միավորներով։
3/4  ժ= 60:4×3=45ր
3/10  կմ =1000:10×3=300 մ
5/6  օր =24:6×5=20 ժ
5/6  տարի =12:6×5=10 ամիս
3/4 ց = 100:4×3=75 կգ
7/10  մ = 100:10×7=70սմ:

16․ Տուփում կար 20 միատեսակ մատիտ։  Տուփից հանեցին  դրանց  3/5 մասը։  Քանի՞  մատիտ  մնաց տուփում։
20:5=4, 4×3=12 մատիտ

Նվարդ Թումանյանի հուշերից

Գրական միջավայրի մեծ հաշտեցնողն ու հուսադրողն էր: Ամեն ընդհարում, գժտություն կարողանում էր մեղմացնել, վերացնել: Այդ գիծը ժառանգել էր հորից: Մերձավորներն ասում էին` նա զարմանալի կերպով կարողանում էր իրար դեմ լարված կողմերը հաշտեցնել, հանգստացնել, ներդաշնակություն, խաղաղ տրամադրություն ստեղծել:
Շնորհիվ իր ներքին տակտի, վարվեցողության եղանակի ու ձևի, նրան հաջողվում էր մոտ բարեկամական կապեր հաստատել ռուս, ադրբեջանցի, վրացի և այլազգի գործիչների, գրողների, արվեստագետների հետ, թեկուզև նոր ծանոթ լիներ, կամ դիմացինի լեզուն չիմանար, ինչպես այդ հաճախ պատահում էր զանազան տեղերից եկած հյուրերի հետ, նրանց հետ թարգմանի միջոցով կարողանում էր մտերմանալ և բարեկամանալ: Կարողանում էր իրար հետ գժտված մարդկանց հաշտեցնել. Նման դեպքեր եղել են ոչ միայն մեր գրողների, այլև վրաց գրողների կյանքից: Օրինակ մի դեպք, որը հանրահայտ է: Ղազարոս Աղայանը և Պերճ Պռոշյանը գժտված էին և տարիներով իրարից խռով: Հայրիկը շատ էր ուզում նրանց հաշտեցնել: Մի կիրակի օր, առավոտը, Պռոշյանը հյուր է գալիս Թումանյանին, և այդ օրը, ինչպես միշտ, Աղայանը ճաշին պետք է լիներ Թումանյանի մոտ: Թումանյանը Պռոշյանին զբաղեցնում է մինչև ճաշի ժամը, ու Ղ.Աղայանը գալիս է: Ճաշում են միասին և այդ օրը երեքով միասին նկարվում են, հաշտությունը հավերժացնում այդ լուսանկարով: