Архив за месяц: Апрель 2020

«Մեղուն և Աղավնին» Ղազարոս Աղայան 

  1. Ի՞նչ փորձանքի մեջ էր ընկել մեղուն:

Մեղուն ընկել էր լճակի մեջ և չէր կարողանում դուրս գալ։

  1. Ի՞նչն օգնության հասավ մեղվին: Ինչպե՞ս նրան օգնեց:

Մեղվին օգնության հասավ սպիտակ աղավնին։ Նա տերև գցեց լճակի մեջ, մեղուն բարձրացավ տերևվի վրա, հանգստացավ և դուրս եկավ լճակից։

  1. Ինչպե՞ս մեղուն իր երախտագիտությունը (շնորհակալությունը) հայտնեց աղավնուն:

Մեղուն խայթեց որսորդի ձեռքը և որսորդը չկարողացավ կրակել աղավնուն։

  1. Քո կարծիքով ինչի՞ մասին էր հեքիաթը:

Հեքիաթը մեզ սովորեցնում է, որ պետք է բարի լինել և օգնել ուրիշներին։

«Մեղուն և հավը» Ղազարոս Աղայան

Հավը Մեղվի վրա ծիծաղելով ասաց մեկ անգամ.

   — Ինչ անշնորհք ՝ ճանճ ես դու, ամբողջ օրը ծաղկից ծաղիկ ես թռչկոտում և ոչ մի բանի պետք չես գալիս:

   — Իսկ դու, հավիկ — մարիկ, ինչ ես շինում,- հարցրեց մեղուն:

   — Մի՞թե չգիտես, թե ինչ եմ շինում, ես քեզ նման պարապ — սարապ չեմ տզտզում: Ես օրը մեկ ձու եմ ածում, մեկ ձու, գիտե՞ս մեկ ձուն քանի՜ս է:

Читать далее

Мой дом и моя семья

Меня зовут Анета. Мне 9 лет. Это мой дом и моя семья. У меня есть мама, папа, бабушка и прабабушка. Мою маму зовут Асмик. Она любит меня и любит готовить всякие вкусняшки, а я люблю помогать маме. Моя мама боится тараканов и крыс. Моего папу зовут Баграт. Он тоже любит меня, а так же любит смотреть фильмы. Он ничего не боится. Мою бабушку зовут Наринэ. Она любит купаться на море и боится змей. Мою прабабушку зовут Виктория. Она любит смотреть новости и боится собак. У нас большой дом. На первом этаже есть прихожая, кухня и гостиная, а на втором этаже у нас есть комната для отдыха, спальни и ванная комната. У меня своя комната, где я играю, делаю уроки и сплю. У нас так же есть дворик, где растут деревья, ягоды и цветы. Я очень люблю играть во дворе.

«Իմ անվան պատմությունը»

Անետա անունն ունի իտալական ծագում։ Այն նշանակում է օգտակար լինել։ Իմ անունն ընտրել է մայրիկս։ Ինձ շատ է դուր գալիս իմ անունը և ես չէի ուզենա, որ ինձ այլ անուն տային։

Թափանցիկ Ջակոմոն. Ջ. Ռոդարի

Վաղուց, շատ վաղուց, կամ գուցե մի-քիչ շուտ, աշխարհի ծայրին, կամ գուցե մի-քիչ ավելի մոտ, չտեսնված մի թագավորության մայրաքաղաքում ծնվեց մի թափանցիկ տղա: Այնքան թափանցիկ, որ նրա միջից կարելի էր տեսնել ամեն բան, ինչպես օդի միջից կամ ինչպես աղբյուրի պարզ ջրի միջից:  Նա էլ մարմին ու արյուն ուներ, ինչպես բոլորը: Ճիշտ է, նա թափանցիկ էր, ապակու էր նման, բայց երբ ընկնում էր, չէր փշրվում, ամենաշատը՝ճակատին մի փոքրիկ, թափանցիկ ուռուցք էր գոյանում:

Բոլորը   տեսնում էին, թե ինչպես էր նրա արյունը շարժվում, ինչպես էր նրա սիրտը բաբախում:  Պատկերացնում եք՝    նրա մտքերն էլ էին պարզ երևում.  մարդիկ ազատ կարդում էին նրա մտքերը, որոնք անցնում- դառնում էին նրա գլխում, լողում և փայլփլում,  ինչպես ձկների խմբերը թափանցիկ ջրավազանում:

Читать далее